در این روش، امواج صوتی با فرکانس بالا به بافت فرستاده می‌شوند. این امواج برای گوش قابل شنیدن نیستند و به لایه‌های عمقی بافت می‌رسند؛ جایی که دست درمانگر به‌راحتی به آن دسترسی ندارد.
ابتدا ژلی روی پوست مالیده می‌شود. این ژل ضروری است، چون امواج صوتی در هوا به‌خوبی منتقل نمی‌شوند و ژل واسطه انتقال است.
سپس درمانگر سر دستگاه را روی ناحیه حرکت می‌دهد. سر دستگاه باید مدام در حرکت باشد و در یک نقطه ثابت نماند. هر ناحیه معمولاً پنج تا ده دقیقه درمان می‌شود.
بیمار معمولاً حس خاصی ندارد. بسته به تنظیمات دستگاه، ممکن است گرمای ملایمی حس شود.
در حالت پیوسته، امواج به‌طور مداوم تابیده می‌شوند و بافت را به‌تدریج گرم می‌کنند. این حالت برای افزایش انعطاف بافت پیش از کشش مفید است.
در حالت ضربانی، امواج با وقفه تابیده می‌شوند و گرمای چندانی ایجاد نمی‌شود. این حالت برای مراحلی به کار می‌رود که التهاب حاد وجود دارد و گرم کردن مناسب نیست.
اولتراسوند معمولاً به عنوان مقدمه‌ای برای روش‌های دیگر استفاده می‌شود؛ مثلاً گرم کردن بافت پیش از درمان دستی یا کشش. به‌تنهایی و به عنوان درمان اصلی کاربرد محدودی دارد.
