شانه پرتحرک‌ترین مفصل بدن است. همین ویژگی که دست را در هر جهتی حرکت می‌دهد، مفصل را آسیب‌پذیر هم می‌کند. درد شانه معمولاً خودش را با محدودیت حرکت نشان می‌دهد: دشواری در بالا بردن دست، شانه کردن مو، یا رساندن دست به پشت.
آسیب و التهاب تاندون‌های اطراف مفصل، گیر افتادن تاندون بین استخوان‌ها هنگام بالا بردن دست، خشکی و چسبندگی کپسول مفصل که به آن شانه یخ‌زده گفته می‌شود، ساییدگی مفصل، و آسیب‌های ناشی از ضربه یا حرکات تکراری بالای سر.
اگر درد شانه شب‌ها بیشتر می‌شود و خواب را به هم می‌زند، یا اگر دامنه حرکت به تدریج و بدون آسیب مشخصی کم می‌شود، بررسی زودتر اهمیت دارد. خشکی مفصل شانه هرچه دیرتر درمان شود، بازگرداندن دامنه حرکت سخت‌تر می‌شود.
هدف، کاهش درد و التهاب، بازگرداندن تدریجی دامنه حرکت و تقویت عضلاتی است که مفصل شانه را پایدار نگه می‌دارند.
بسته به تشخیص و شرایط بیمار، ترکیبی از روش‌های درمانی به کار می‌رود: درمان دستی، تمرینات درمانی، الکتروتراپی، لیزر، اولتراسونیک و نیدلینگ.
در مشکلات شانه، تداوم تمرینات خانگی نقش تعیین‌کننده دارد. دامنه حرکتی که در جلسه درمان به دست می‌آید، بدون تمرین روزانه به سرعت از دست می‌رود.
تشخیص علت درد شانه بر عهده پزشک متخصص ارتوپد است و در صورت تجویز فیزیوتراپی، برنامه درمانی بر اساس نسخه پزشک و معاینه فیزیوتراپیست تنظیم می‌شود.
