مفصل لگن یکی از بزرگترین مفاصل بدن است و در راه رفتن، نشستن و بلند شدن نقش اصلی دارد. درد این ناحیه گاهی در کشاله ران حس میشود، گاهی در پهلو، و گاهی خودش را به صورت درد ران یا حتی زانو نشان میدهد.
ساییدگی مفصل لگن که با افزایش سن رخ میدهد، التهاب بورس در ناحیه خارجی لگن، کشیدگی عضلات نزدیککننده ران، گیر افتادن ساختارهای مفصل هنگام حرکت، و دردی که منشأ آن در واقع کمر است و به ران تیر میکشد.
درد لگن همیشه در خود لگن حس نمیشود. مشکلات مفصل لگن گاهی خودشان را با درد کشاله ران یا حتی زانودرد نشان میدهند. برعکسش هم درست است: دردی که در ران حس میشود، ممکن است منشأ کمری داشته باشد.
به همین دلیل در این ناحیه، معاینه دقیق برای تشخیص محل واقعی مشکل اهمیت بیشتری دارد.
هدف، کاهش درد، بازگرداندن دامنه حرکت مفصل و تقویت عضلات اطراف لگن است که پایداری آن را در راه رفتن تأمین میکنند.
بسته به تشخیص و شرایط بیمار، ترکیبی از روشهای درمانی به کار میرود: درمان دستی، تمرینات درمانی، الکتروتراپی، لیزر، اولتراسونیک و نیدلینگ.
در مشکلات لگن، تقویت عضلات باسن نقش مهمی دارد. ضعف این عضلات الگوی راه رفتن را تغییر میدهد و فشار بیشتری به مفصل وارد میکند.
تشخیص علت درد لگن و ران بر عهده پزشک متخصص ارتوپد است و در صورت تجویز فیزیوتراپی، برنامه درمانی بر اساس نسخه پزشک و معاینه فیزیوتراپیست تنظیم میشود.