زانو وزن بدن را در هر قدم تحمل می‌کند و به همین دلیل یکی از پرمراجعه‌ترین مفاصل در فیزیوتراپی است. زانودرد طیف گسترده‌ای دارد: از آسیب ناگهانی هنگام ورزش تا دردی که به تدریج و با گذشت سال‌ها شروع می‌شود.
ساییدگی غضروف مفصل که با افزایش سن رخ می‌دهد، آسیب رباط‌ها و منیسک هنگام چرخش یا ضربه، التهاب تاندون‌های اطراف زانو، درد ناحیه کشکک که بیشتر در جوان‌ترها و ورزشکاران دیده می‌شود، و اضافه‌وزن که فشار مداومی بر مفصل وارد می‌کند.
زانودرد گاهی ناگهانی است، مثلاً هنگام چرخش پا در ورزش، همراه با صدای تق و تورم سریع. این معمولاً نشانه آسیب رباط یا منیسک است.
گاهی هم درد تدریجی است: ابتدا فقط هنگام بالا رفتن از پله یا نشستن و بلند شدن، و به مرور در حالت عادی هم. این الگو بیشتر با ساییدگی مفصل همخوانی دارد.
هدف، کاهش درد و تورم، بازگرداندن دامنه حرکت و تقویت عضلات ران است که مستقیماً بار وارد بر زانو را کم می‌کنند.
بسته به تشخیص و شرایط بیمار، ترکیبی از روش‌های درمانی به کار می‌رود: درمان دستی، تمرینات درمانی، الکتروتراپی، لیزر، اولتراسونیک و نیدلینگ.
در مشکلات زانو، تقویت عضلات چهارسر ران نقش کلیدی دارد. این عضلات مثل ضربه‌گیر عمل می‌کنند و هرچه قوی‌تر باشند، فشار کمتری به خود مفصل می‌رسد.
تشخیص علت زانودرد بر عهده پزشک متخصص ارتوپد است و در صورت تجویز فیزیوتراپی، برنامه درمانی بر اساس نسخه پزشک و معاینه فیزیوتراپیست تنظیم می‌شود.
