سکته مغزی می‌تواند حرکت، تعادل و کنترل عضلات یک سمت بدن را مختل کند. مغز توانایی بازسازی مسیرهای عصبی را دارد و توانبخشی، همان فرایندی است که این بازسازی را هدایت می‌کند و به بازگشت تدریجی حرکت و استقلال کمک می‌کند.
ضعف یا فلج یک سمت بدن، افزایش سفتی عضلات، اختلال در تعادل و راه رفتن، کاهش کنترل حرکات ظریف دست، و دشواری در انجام کارهای روزمره مانند لباس پوشیدن و غذا خوردن.
توانایی مغز برای بازسازی در ماه‌های نخست پس از سکته بیشتر است. هرچه توانبخشی زودتر و منظم‌تر شروع شود، احتمال بازگشت عملکرد بیشتر خواهد بود.
این به معنای پایان فرصت پس از آن دوره نیست؛ بهبود در مراحل بعد هم ادامه دارد، اما معمولاً کندتر پیش می‌رود.
هدف، بازگرداندن حرکت و تعادل، کاهش سفتی عضلات، پیشگیری از عوارض بی‌حرکتی، و بازگشت به بیشترین حد ممکن از استقلال در فعالیت روزمره است.
برنامه درمان بر تمرینات حرکتی هدفمند، تمرینات تعادل و راه رفتن، و تکرار الگوهای حرکتی متمرکز است. در کنار آن، آموزش خانواده برای ادامه تمرینات در خانه نقش مهمی دارد.
برنامه توانبخشی بر اساس نظر پزشک متخصص مغز و اعصاب و نسخه او تنظیم می‌شود و فیزیوتراپیست در جلسه اول، وضعیت حرکتی بیمار را بررسی و برنامه را با شرایط او تطبیق می‌دهد.
